zaterdag 22 oktober 2011

Ici la vie est dure, dure, dure

Een verslag over mijn weekend in Porquerolles!

Zaterdagochtend vroeg uit de veren om de bus, en daarna de boot te nemen naar het eiland. Daar aangekomen moesten er eerst enkelen afspraken gemaakt worden. We werden in groepjes opgedeeld die we jammer genoeg niet zelfs mochten kiezen. Er moesten vier nationaliteiten in elke groep zitten, en telkens twee meisjes en twee jongens. Zo kwam ik terecht in het groepje met Eva (Slovenie), Mortada en Amin.

Nadat we genoten van een heerlijk buffet in ons hotel en wat krachten op deden, gingen we kajakken. In elke kajak moest een meisje en een jongen zitten. Zo kwam ik terecht in een kajak met Mortada. Er werd een kleine wedstrijd georganiseerd, om er't snelst kajakken naar een bepaalde plek en terugkomen. Mortada bleek echt extreem competitief te zijn. Ik heb mogen afzien! Zelf ben ik ook al redelijk competitief ingesteld en zal ik niet rap opgeven, maar die Mortada was echt niet normaal. Die zat heel de tijd te roepen en commentaar te geven... Ik en de andere Eva hebben hard mogen afzien.

Hierna, konden we nog gaan kajakken (niet verplicht), maar uiteraard was ik van de partij. Gelukkige mochten we deze keer onze partner zelf kiezen en zo kwam ik met mijn bevallige wederhelft, Ali (= Alessandra hé moeke, haha!), in de kajak terecht. Deze keer was het niet echt een wedstrijd maar Ali en ik besloten toch dat we altijd eerst wouden zijn. Het moet een grappig zicht geweest zijn, de twee kleine belgjes in hun kajak, LINKS, RECHTS, LINKS,RECHTS,... klonk het. We hadden allebei zo'n pijn aan onze armen, maar opgeven staat niet in onze woordenboek. En zo hebben we ons maar weer eens van onze beste kant laten zien. We eindigden tweedes, na een kajak met twee jongens in... Een sterke prestatie al zeg ik het zelf :)

Ik was zo moe van deze intense dag dat ik nood had aan een dutje voor we gingen avondeten. Ali ging ondertussen een wandelingetje maken. Het avondeten was weer heerlijk. Zo'n groot buffet met zo veel lekker eten. Het was onmogelijk keuzes te maken met als gevolg dat ik echt ongelofelijk veel gegeten heb (dat is echt altijd het probleem met van die buffetten).

's Avonds gingen we uitgaan in 'une boîte'. Iedereen keek hier hard naar uit omdat we in La garde geen 'boîte' hebben maar alleen kaffeetjes. Tot grote teleurstelling van ons allen bleek nu echter dat de 'boîte' gesloten was. We besloten ons dan maar aan het strand te zetten, een beetje te babbelen, drinken, en er maar weer eens ons eigen feestje van te maken... Het was geslaagd en zeer gezellig :)

Aangezien het toch wel redelijk laat was geworden op het strand en we de volgende ochtend om zeven eruit moesten, was het enthousiasme eventjes ver te zoeken! Bovendien moesten we direct na het ontbijt beginnen aan onze orientatieloop en Mortada had er zo te zien al ongelofelijk veel zin in (had al zijn schoenen gaan wisselen voor een optimaal resultaat, was heel goed aan't opletten tijdens de uitleg,... Eva en ik kregen al schrik voor wat komen zou!). We hadden twee fietsers en twee lopers. De bedoeling was af telkens af te wisselen (je liep een stukje en dan fietste je) en om zo met heel de groep de plaats te bereiken waar we het aperitief gingen eten (Je moest met de kaart plaatsen zoeken en daar vond je dan telkens een letter. Al deze letters vormden de locatie waar we naartoe moesten om te aperitieven).  Eva en ik hebben geen seconde rust mogen pakken en zagen knalrood, bovendien was het superwarm. Mortada moest en zou eerst aankomen :). Achteraf konden we er wel mee lachen. We werden 3des, maar waren 13des vertrokken (met telkens 5 minuten tussen).

In de namiddag was het tijd om te gaan mountainbiken. Persoonlijk vond ik dat het leukste. Het was niet verplicht en de meesten trokken dan ook naar het strand om nog wat kleur te pakken. Enkele dapperen trokken echter met hun fietsje nog naar de andere kant van het eiland :). Het was niet zo heel erg ver en er zat maar één echt serieuze berg tussen. Toch waren er verschillende valpartijen en konden velen echt helemaaal niet goed fietsen. Aangekomen aan de andere kant van het eiland, konden we daar nog eventjes zwemmen in de zee, zalig! (ik kan het amper geloven, het is midden oktober en men kan hier nog steeds in de zee gaan zwemmen)

Na deze twee vermoeiende dagen, trokken we samen terug naar La Garde. Het was een vermoeiend weekendje maar ik heb er echt van genoten.

Ondertussen zijn we weer bijna een week verder, en ben ik ook nog gaan windsurfen. Deze week was er heel veel wind en het was superleuk!

Nog te doen:
Vanavond feesten we nog maar eens voor onze Rafa (Spanjaard). Donderdag hielden we ook al een feestje hiervoor maar vandaag organiseren we nog een verrassingsfeestje!

Morgen: Vertrek ik met Ali en twee fransmannen (Jean-Philippe en de andere zijn naam ben ik kwijt (al die mensen, al die namen,..pff!) naar Monaco, Nice en nog een grote stad. Zij gaan ons hier wat rondrijden in de omgeving dus, wat super sympathiek is want met de bus is dat nogal lastig.

Woensdag: Ali vertrekt naar Parijs, en ik sta er dan dus eventjes echt alleen voor ;)

Donderdag: Mama komt Ali aflossen :) joepiiii

Vrijdag: De herfstvakantie begint!!!!!!

XXXXXXXXXX :) :) :) :) xxxxxxxx

Geen opmerkingen:

Een reactie posten